มาเล่าสู่กันฟังครับ เป็นประสบการณ์ที่หลายๆคนอาจไม่เคยได้สัมผัส หรือ อาจมิได้สัมผัสไปตลอดชีวิตเลยก็ได้

ก็พ่อผม ปาเข้าไป 60 แล้วยังไม่เคยเข้าห้องผ่าตัดเลยนี่~



เมื่อวาน ผมไป...
 
สุหนัด มา !!!
เย้ย~~~
 
ไปผ่าตัดมาคร๊าฟฟฟ (ノ ̄д)


ตำแหน่งก็ ตรง จุ๊กกุแร้ กับ ต้นแขนครับ

ไปผ่าเอาก้อนไขมันอุดตันออก (หมอบอกว่าอาจไม่ใช่ซีส เพราะถ้าเป็นซีสมันจะไม่เจ็๋บ)
ผมอยู่กับมันมาจนลืมแล้วว่าเริ่มเป็นตั้งแต่เมื่อไร วันดีคืนดีมันก็บวมเป่งเกือบเท่าลูกกอล์ฟเจ็บจนแทบหุบแขนมิได้ (ส่วนใหญ่จะบวมช่วงสอบ... สงสัยคงสัมพันธ์กับระดับความเครียด) สักพักมันก็ยุบลงไป เมื่อก่อนเวลามันยุบมันจะหายไปเลย

แต่หลังๆนี้ มันมีแค่ แป่งมาก กับ แป่งน้อย เท่านั้นเอง สรุปคือมันไม่ยอมยุบแล้ว (งงเปล่าเนี่ย!?)

========= เกริ่น =========


ช่วงเดือนตุลาที่ผ่านมา ผมไปหาหมอที่ รพ.เอกชนแห่งหนึ่ง กะจะผ่าซะหน่อย แต่พอทราบค่าใช้จ่ายแล้ว

สิ้นหวังแล้ว!!!  
(´д`)  


หมอว่า ถ้าฉีดยาชาแล้วผ่า จะเป็นผ่าตัดเล็ก (และจะยังรู้สึกตัวตลอดเวลา) ค่าใช้จ่ายประมาณ 20,000 - 30,000 บาท
แต่ถ้ากลัวเจ็บ ต้องผ่าตัดใหญ่ คือ รมยาสลบไปเข้าเฝ้าพระอินทร์เลย เวลาผ่าจะไม่รู้สึกตัว แต่ค่าใช้จ่าย 50,000 บาท อัพ

ซีดสิครับซีดดดดดด
 
นี่ครอบครัวผมคงต้องขายวัวขายควาย ทิ้งนาข้าว
เอาเงินมาผ่าก้อนไขมันผมออกหรือนี่!!!


แม่เลยแนะให้รอประกันดีกว่า เพราะเพิ่งทำ มันต้องรอเวลาตามสัญญาถึงจะเบิกได้
ผมก็รอครับ รอ รอ รอ มันก็ แป่ง แป่ง แป่ง สร้างความรำคาญและรันทดใจให้ผมเป็นระยะ

จนเมื่อต้นมีนาเดือน คุณน้าข้างบ้านแนะนำ รพ. ธนบุรี (ไม่ได้ค่าโฆษณานะเออ) บอกว่า พ่อเขาเป็นก้อนไขมันตรงเข่า ผ่าเสร็จ 2 วันวิ่งปร๋อ (ไม่ได้โม้แบบซาเลบเพื่อนโน้ส อุดม นะ เขาบอกว่าจริงๆ เพราะหมอดีมาก)
พอสอบเสร็จปิดเทอมเลยรีบไปหา โชคดีที่คุณน้านัดให้ครับ เพราะ  

คนเป็นล้าน !!!!


หมอคนนี้ท่าจะดีสมคำร่ำรือ คนไข้เยอะมากส์!!!
รอนานกว่าจะได้เข้าไปตรวจ แม้จะได้รับการขานชื่อให้เข้าไปในห้องแล้วก็ต้องนั่งรอในห้องหมออีก (แล้วเรียกตูเพื่อ??) เพราะหมอแก วิ่งตรวจหลายห้องเลยงะ

และแล้วหมอก็มา แกไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบเอ่ยคำว่า...

ถ่างขา ถ่างขา
เย้ย!!!


ต้องถ่างแขน เอ๊ย ยกแขนสินะ =[]=