เคยมีความฝันกันไหมครับ?
 
ขอเน้นว่า
 
'ความฝัน' นะครับ ไม่ใช่ 'ความเพ้อฝัน'
 
ความฝัน ผมไม่ริอาจกำหนดคำนิยามหรอก
แต่สำหรับผม มันคือเป้าหมายในชีวิต และ เป็นแรงผลักดันให้ตัวเราพุ่งทะยานไปสู่จุดหมายที่ต้องการ
 
แต่ความเพ้อฝันมันคือสิ่งที่ล่องลอยไปมาอยู่ในหัวสมองที่ไม่อาจเป็นจริงได้
อาจเรียกได้ว่า ภาพลวงตา หรือ วิมานบนอากาศ แล้วแต่จะคิด
ซึ่งการมีความเพ้อฝันอยู่ในหัว นั้นไม่ค่อยเป็นผลดีเท่าไร
(อาจจะดีสำหรับนักแต่งนิยายที่ต้องอาศัยจินตนาการอันสุดบรรเจิด)
มันทำให้จิตของเราหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง... โลกที่เราคิดขึ้นมาเอง
ทั้งๆที่ตัวตนที่แท้จริงของเรายังอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง
 
ปัญหาคือ...
คนเหล่านี้จะไม่ค่อยยอมรับความจริง
หากเกิดปัญหา ก็จะแก้ไขโดยการหนีความจริง
สร้างโลกในจินตนาการขึ้นมาบดบังปัญหา
ซึ่งไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเลยสักนิด
 
หยุดเรื่องความเพ้อฝันไว้ก่อนดีกว่า
 
ที่อยากจะเขียนถึงคือ 'ความฝัน' ตะหาก

'ความฝัน'... หากเอาแต่คิด ไม่ลงมือทำ
ก็อาจกลายร่างเป็น 'ความเพ้อฝัน' ไปได้
 
ที่จู่ๆ เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะผมบังเอิญไปเจอกระทู้หนึ่งเข้า...
พอดีผมสนใจสำนักพิมพ์หนึ่ง
(อย่างที่ผมบ่นบ่อยๆ ความฝันของผมคือการมีหนังสือตีพิมพ์กับเขาบ้างนั่นเอง... อย่าหัวเราะนะ!!!)
เลย Search หาข้อมูลการส่งต้นฉบับ ว่ามีเกณฑ์อย่างไรบ้าง
ก็ไปเจอกระทู้นี้เข้า
 
กระทู้ถามว่า 'สำนักพิมพ์ xxx รับต้นฉบับไหมคะ' อะไรประมาณนี้...
ผมก็เลื่อนดูคอมเม้นท์...
 
เจอคอมเม้นท์นึง ทำเอาสลด...
 
เขาเขียนประมาณว่า

อยากส่งต้นฉบับไปสำนักพิมพ์นี้เหมือนกัน
เพราะชื่นชอบสำนักพิมพ์นี้มาก
 
'แต่กลัวไม่ผ่าน'
 
ผมอ่านแล้วก็พยักหน้าตามหงึกๆ
อันนี้เป็นกันทุกคนล่ะครับ ไอ้กลัวจะไม่ผ่านเนี่ย...
เข้าใจหัวอกเลยล่ะ เพราะไม่ผ่านมาตลอด (ฮา)
แต่การ 'ไม่ผ่าน' ก็ช่วยให้ผมได้ปรับปรุงแก้ไขอะไรมากมาย

 
เอ้า อ่านคอมเม้นท์ต่อ...
 
กลัวไม่ผ่าน...
 
ถ้ายังไงอยากให้ทางสำนักพิมพ์ช่วยพิจารณาพล็อตเรื่องได้ไหม

เพราะยังไม่ได้คิดเลย

ข่วยบอกหน่อยว่าพล็อตแบบนี้ขายได้ไหม

จะได้ลงมือเขียน เพราะถ้าเขียนออกมาแล้ว กลัวไม่ผ่าน
 
 
อ่านจบแล้ว
จากพยักหน้าตามหงึกๆ
เปลี่ยนอิริยาบถเป็นเอามือฟาดหน้าฝากตัวเองแรงๆ หนึ่งป้าบ ="=

 
นี่ยังไม่ได้คิด ไม่ได้เขียนเลยสักตัว แต่ดันกังวลกลัวว่าจะไม่ผ่าน!!!

 
แล้วมันจะไปรอดไหมล่ะเหวย...
การพิจารณาต้นฉบับ เขาต้องพิจารณา ทั้งพล็อต สำนวน จำนวนหน้า ความเหมาะสมกับสภาพสังคม บลาๆๆ
 
นี่คุณยังไม่เขียนเลย แล้วจะพิจารณายังไงเล่า
ยังไม่ทันได้เขียน คุณก็กลัวไปก่อนแล้ว

 
แล้วชาตินี้คุณจะได้ตีพิมพ์ไหม??

 
ไม่ต้องถึงขั้นตีพิมพ์หรอก ถ้ายังมีความคิดแบบนี้อยู่ละก็

 
ชาตินี้คุณจะได้เขียนไหมล่า???
 
 
อาจจะฟังดูโหดร้ายไปสักนิด แต่มันเป็นเรื่องจริง...
 
คุณยัง 'ไม่ได้ทำ' เลยสักนิด แต่ดันวิตกจริตกลัวไปก่อนว่า 'ทำไม่ได้'
 
ผลคือ...
 
คุณก็ไม่ได้ลงมือทำเสียที...

 
ช่างน่าเศร้า...
 
ฉะนั้นอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ
ถ้าทำแล้ว 'ไม่ผ่าน'
ก็ดีกว่า ไม่เคยลงมือทำเลย
เพราะอย่างน้อย คุณก็ได้ทำตามฝันแล้ว...
แม้คนอื่นไม่เห็นคุณค่า แต่ตัวคุณรู้ถึงคุณค่าของมันดีนี่

 
อย่างน้อยก็ไม่เสียชาติเกิดแล้วกันน่า!!!
 
ต้องสู้~ ต้องสู้~ ถึงจะชนะ!!

(ก็ถ้าไม่สู้ จะไปชนะ ได้อย่างไร ฮึ?
อยากชนะมวย แต่ไม่ยอมขึ้นเวทีชก แล้วจะไปชนะ ได้อย่างไร ล่ะเหวย!)

 
มิเช่นนั้น หากคุณเอาแต่กล้าๆ กลัวๆ