เอ็นทรีนี้เขียนเพื่อบ่นอะไรเล็กน้อย
ไม่แน่ใจว่ามีสาระไหม แต่ถ้าใครเก็บเกี่ยวสาระได้ เราก็ยินดีด้วย
 
 
 
ช่วงนี้เรารู้สึกหงุดหงิดกับบางคน

ที่เอาแต่รอแรงบันดาลใจ
รอให้มีอารมณ์ก่อนแล้วค่อยลงมือทำ
 
ไม่ใช่ว่าการหาแรงบันดาลใจมันไม่ดี
มันเป็นสิ่งที่ดีเว้ย
 
แต่ไม่ใช่ว่าทิ้งสิ่งที่ควรทำเพื่อไปหาแรงบันดาลใจ
 
อะไรที่ควรทำก็ทำไปก่อนสิวะ
 

 
เราไม่รู้ว่าวิชาชีพอื่นมันต้องอาศัยแรงบันดาลใจไหม แต่พวกคณะที่ทำงานด้านอาร์ตๆ พวกนักวาด คนทำแอนิเมชั่น แต่งเพลง คิดพล็อตเรื่อง เขียนนิยายอะไรพวกนี้ มันจำเป็นต้องอาศัยแรงบันดาลใจอยู่
 
 
แต่มันก็ต้องควบคู่ไปกับการฝึกฝนด้วยสิ
 
หากคุณเป็นนักวาด ถ้าคุณไม่ลงมือวาด เอาแต่เสพภาพ CG เมพๆ ของคนอื่น เพื่อหาแรงบันดาลใจ หรือเพื่อร้องออกมาว่า
 
 
"โหยยยย เทพว่ะ เมื่อไหร่เราจะทำได้แบบนี้มั่ง"
(ก็แล้วทำไมไม่ลงมือทำซะทีล่ะวะ)
 
 
กว่านักวาดแต่ละคนจะวาดออกมาได้ละเอียดอ่อนขนาดนี้ ลงสีได้เนียบขนาดนี้
เขาต้องผ่านการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน
 
ตอนนี้วาดไม่ดี วาดไม่สวย ก็ฝึกวาดต่อไปสิเว้ย
 
ไม่ใช่ว่าวาดไม่ดีแล้วหงุดหงิด หมดอารมณ์ เฟล
หันไปเล่นเกมส์หาแรงบันดาลใจดีกว่า
แล้วก็ไปหมกอยู่กับการหาแรงบันดาลใจอยู่อย่างนั้น
ไม่ออกมาลงมือทำสักที
 
 
ไม่รู้บ้างเลยหรือไงวะ
ว่าตอนนี้สังคมนักวาดเขาเมพกันไปถึงไหนแล้ว
เด็กอายุน้อยๆ เขาขยันกว่า วาดได้เมพกว่าหลายเท่าเลยนะ
 
 
อยากได้แรงบันดาลใจ
เราก็แนะนำบล็อคเกี่ยวกับการวาดใน exteen ให้
ก็ไม่สนใจ มาหาว่ายัดเยียดอีก
 
 
 
 
 
งั้นเชิญหาแรงบันดาลใจต่อไปเถอะนะ!
 
 
 
 
 
บ่นเสร็จแล้ว หายหงุดหงิดลง 50%
ขอตัวไป 'ลงมือทำ' ในส่วนของเราต่อล่ะ
ใครจะหาแรงบันดาลใจก็เชิญหาไปเถอะ เราจะไม่ขอยุ่งด้วยแล้ว
 
//เหวี่ยงหัวหลุด
 
 
 
 
 
[Edit]

ความจริงเราพิมพ์เอนทรีนี้ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
ไม่นึกว่ามันจะโดนใจหลายคน จนติด Hot แบบนี้
 
ดังนั้น ขออนุญาต ลบคำด่าออกนะครับ
เพราะจู่ๆ วันนี้คนที่เราบ่นถึงเริ่มทำตัวดีขึ้นมาบ